Fransız Edebiyatı

MONTAIGNE

ü     Deneme türünün babası sayılır.

ü     Özgür düşüncenin savunucusu olmuştur.

ü     Rönesans edebiyatının en önemli temsilcisidir.

ü     En önemli eseri: DENEMELER’DİR

CORNEILLE

ü Fransız tragedyasının babası sayılır.      

ü    Le Cid, Horace, Cinna, Polyeucte en önemli eserleridir.

RACINE

ü    Klasisizm akımının öncülerindendir.

ü     Andromague, İphigenle, Phedre en önemli eserleri sayılır.

ü  Tragedyaları ünlüdür.(Adları bir önceki maddede yazılır)

MOLİERE

ü  Dünyanın en önemli komedi yazarlarındandır.

ü  İnsanın gülünç yönlerini ortaya koymaya çalışmışlardır.

ü  En önemli eserleri: Gülünç Kibarlar, Kadınlar Mektebi, Kocalar Mektep, Zorla Evlenme, Cimri Hastalık Hastası, Kibarlık Budalası.

LA FONTAİNE

ü  Fabl türünün en önemli temsilcisidir.

ü  En önemli eseri: Fabl’lar (masallar) dır dır.

VİCTOR HUGO

ü   Dünyanın en büyük romancılarındandır.

ü  Şiir, dram, roman türlerinde eser vermiştir.

ü En önemli eserleri: Sefiller, Notre Dame Kamburu, Kral Eğleniyor, Hernani, Sonbahar Yaprakları

BALZAC

ü Dünyanın en büyük romancılarındandır.   

ü   Realizmin kurucularındandır.

ü Toplumun her katmanından kişileri eserlerinde işlemiştir.

ü   İnsanlık Komedyası adlı bir eserde bütün romanlarını toplamıştır. Bazılarını sonradan ayırmıştır.

ü En önemli romanları: Eugenie Grandet, Goriot Baba, Vadideki Zambak’tır.

STENDAL

ü   Süssüz bir dil kullanmıştır.

ü  Realist bir yazardır.

ü  En önemli eserleri: Kırmızı ve Siyah, Parma Manastırı

FLAUBERT

ü  Realizmin en önemli temsilcilerindendir

ü  Kuvvetli bir üslubu vardır.

ü En önemli eserleri: Madam Bovary, Salambo, Duygusal Eğitim

MAUPASSANT

ü  Hikâye dalında kendine ait bir tarz oluşturmuştur.

ü  En önemli eserleri: Tombalak, Ayışığı, Bir Hayat, Güzel Dost, Ölüm Gibi Kuvvetli, Kalbimiz

BOUDELAİRE

ü  Şiirlerinde kusursuz bir biçim sunmuştur.

ü  En önemli eseri: Kötülük Çiçekleri adlı eserdir.

Natüralizm

NATÜRALİZM (DOĞALCILIK)

19.yüzyılın sonlarına doğru Fransa’da ortaya çıkan natüralizm, bir anlamda realizmin bir üst basamağı (gerçeğe yaklaşmadaki katılığı nedeniyle) olarak düşünülebilir.

Natüralizmi, realizmden ayıran nokta onun deney yöntemine de yer vermesidir. Deney yöntemi, doğa olaylarında aynı nedenler, aynı koşullar altında aynı sonuçları doğurur düşüncesidir (Determinizm). Natüralistler bu anlayışın tabiatta olduğu gibi insan yaşamı için de geçerli olduğunu savunmuşlardır.Bu yaklaşımla pozitif bilimlerle sanatı birleştirmeye çalışmışlardır. İnsanın fizyolojik özellikleri üzerinde durmuş; insanı ırsiyet (soyaçekim) ve genetik özellikleriyle ele almışlardır. Ayrıca sosyal çevrenin insan üzerinde yaptığı etkileri de derinlemesine araştırmışlar, bir anlamda kendilerini bilim adamı, toplumu laboratuvar, insanı da deneme, inceleme aracı olarak ele almışlardır.

Natüralist yazarlar insanı belli koşulların içinde ele alır, onun duygu ve düşünce dünyasını, yetiştiği doğal ve toplumsal çevrenin etkisi doğrultusunda çizerler. Onların eserlerinde insan kendi yazgısını biçimlendirici, çevre üzerinde değiştirici bir güç taşımaz. Toplumsal nedenleri bir yana bırakmışlar, yalnızca yaşananı “nesnel” bir biçimde aktarmakla yetinmişlerdir. Bu sebeple de onlara “zabıt katipleri” yakıştırması yapılmıştır.

İnsan psikolojisiyle fizyolojisini birbirine bağlı kabul ettikleri için eserlerinde kahramanların fiziksel özelliklerini çok ayrıntılı olarak vermişlerdir. Buna bağlı olarak da betimleme, doğalcı eserlerin en önemli anlatım biçimi olarak dikkat çeker.

Realistlerdeki biçim güzelliği, kompozisyon olgunluğu ve üslup kaygısı natüralistlerde yoktur. Ancak natüralistler de halkın kolayca anlayabileceği açık ve yalın bir dil kullanmışlardır.

Tiyatroda, kostüm ve dekora önem veren natüralistlerin eserlerine genel olarak bir kötümserlik havası hakimdir.

Başlıca temsilcileri:

Emile Zola (Meyhane, Germiznal, Nana, Toprak.....)
Alphonse Daudet
Guy de Maupassant
Goncourt Kardeşler

“Roman anlatılmış ve tabiattan çıkartılmış belgelerle vücuda getirilmelidir. Tarihçiler, mazinin hikayecileri, romancılar da halin hikayecileridir”.
Goncourt Kardeşler

TÜRK EDEBİYATINDA NATÜRALİZM

Bizim edebiayıtımızda doğalcılık anlayışına en çok yaklaşarak eser veren sanatçı Hüseyin Rahmi Gürpınar’dır. Ancak eserlerinde sosyal eleştiriye yer vermesi onu natüralistlerden ayıran önemli bir noktadır.